JOHAN VAN GRINSVEN

Het gaat goed in de wereld!

’Er gaat meer goed dan fout. Toch zijn we blind voor vooruitgang, ja, zelfs voor de werkelijkheid. Anna Rosling Rönnlund weet wat we daaraan kunnen doen.’ Zo begint een belangwekkend verhaal van Marco Visscher in de Volkskrant van 23 november. Het gaat over het gedachtengoed van de Zweedse wetenschapper Hans Rosling, die een loopbaan lang steeds maar weer met harde gegevens onderbouwde dat de wereld niet naar de verdoemenis gaat. Ook al doen veel mensen of dat wel zo is. En al lijkt het alsof we als mensheid van de ene ramp naar de andere catastrofe struikelen. Met name de rol van de media in dat proces vind ik interessant. Daar zegt Anna Rosling dit over:

‘Het is niet jullie schuld. Maar journalisten scoren wel slechter dan gemiddeld op onze feitentest met meerkeuzevragen. Dat komt volgens mij doordat journalisten in hun werk te maken hebben met twee problemen. Het eerste is dat hun werk simpelweg vereist dat ze artikelen brengen die wij interessant vinden. Die artikelen gaan dus niet over de gestage vooruitgang in de wereld, maar over spannende gebeurtenissen waarover we ons opwinden. Een kind dat in een pretpark door een krokodil wordt verslonden is dagenlang groot nieuws, maar we lezen nooit dat het aantal kinderen dat sterft voor hun 5de verjaardag in 25 jaar tijd, volgens cijfers van Unicef en Wereldgezondheidsorganisatie, is afgenomen met 56 procent.

Het tweede probleem van journalisten is dat zij meer dan anderen worden blootgesteld aan slecht nieuws; feitelijk geven ze maar een fractie van dat slechte nieuws door. Het is een probleem van overmatige blootstelling: journalisten horen over elk afzonderlijk incident en missen daardoor het grotere plaatje. Dat valt hun niet kwalijk te nemen, maar het is wel een extra reden voor hen om meer moeite te doen de wereld beter te begrijpen en te presenteren.’


Het laatste werk van Hans Rosling, zijn zoon Ola en diens vrouw Anna heet ’Feitenkennis, 10 redenen waarom we een verkeerd beeld van de wereld hebben en waarom het beter gaat dan je denkt’.

En hier doen we het voor...

Michelle Obama voorbij!

Echt nooit gedacht dat we dit ooit zouden bereiken met Stichting Uitgeverij Baard & Kale: Michelle Obama van de eerste plek stoten in de bestsellerlijst.... van The READ Shop Waalwijk in Waalwijk.

Lovend verslag presentatie fotoboek

Lees hier het lovende verslag over de presentatie van het fotoboek 'Café-Centraal' van Uitgeverij Baard & Kale. Met veel foto's van Alexander de Peffer van Waalwijk.Nieuws.nl. Onze hoffotograaf Luuk Aarts stond dit keer zelf in het spotlicht, als maker van het boek. De presentatie had plaats in een overvol Parkpaviljoen aan de Grotestraat in Waalwijk, op een boogscheut afstand van het bruine café waar Zus Leenheers zo veel decennia de uitbaatster was.

Als warme broodjes

Het gloednieuwe fotoboek 'Café-Centraal' ging als warme broodjes over de toonbank vandaag bij de presentatie in het Parkpaviljoen in Waalwijk. Daar waren zo'n 150 mensen bij aanwezig.
Goed om te zien dat het eerder dit jaar gesloten (na bijna 104 jaar bestaan) etablissement nog zo leeft in Waalwijk. Uitbaatster Zus Leenheers signeerde vandaag als een popster het fotoboek van de Waalwijkse fotograaf Luuk Aarts. De vormgeving is gedaan door Chantal Berber, teksten zijn van Sjaak Koolen en Joep Trommelen. Uitgegeven door Uitgeverij Baard & Kale, de leukste uitgeverij in De Langstraat.

Het boek is vanaf 17 november te koop in The READ Shop Waalwijk.

Café-Centraal in BD

Vandaag in het Brabants Dagblad een mooi artikel over ons fotoboek ’Café-Centraal’.

Nieuw boek Uitgeverij Baard & Kale

Met grote trots kondigen wij ons nieuwste boek aan: 'Café-Centraal'. Over het oudste (waarschijnlijk, want bijna 104 jaar) en meest bijzondere horeca-etablissement van Waalwijk, Café-Centraal aan de Grotestraat in Waalwijk. Waar Zus Leenheers en haar zussen Ina en Martha de scepter zwaaiden. Waar onder meer de Herensociëteit, het gilde en visclub Het Puiloog thuis waren. Waar Zus op Zondag werd gehouden. Waar in de laatste zestig jaar amper iets veranderde aan het interieur. Kortom, een juweel van een bruin buurtcafé.
Café-Centraal is een prachtig fotoboek van meer dan 150 pagina's met zwart-wit foto's van Luuk Aarts, teksten van Sjaak Koolen en Joep Trommelen en vormgegeven door Chantal Berber.
Het boek verschijnt op 16 november.

Aimée de Jongh bij DWDD

De Waalwijkse striptekenaar en animator Aimee De Jongh rijgt het ene bijzondere project aan het andere. Nu weer een seizoen DWDD.
Een uitgebreid verhaal over Aimee De Jongh staat in het Waalwijkse magazine De Sjaak, aflevering 2. Te koop bij The READ Shop in De Els in Waalwijk. Voor slechts 7,95 euro.
,,Als de kijker naar een animatiefilm twee keer met z'n ogen knippert, heeft ie twee weken van mijn harde werk gemist."

Dit zegt Aimée erover op haar Facebook-paginma van 27 september 2018: ,,Zo leuk dat ik dit eindelijk bekend mag maken! Vanaf vandaag werk ik een heel seizoen lang voor DWDD. Ik maak elke 2 weken een animatiefilmpje bij een nummer dat live in de uitzending wordt gespeeld. Maar hier komt het: Alle 13 animatiefilmpjes (en 13 liedjes) samen vormen één verhaal. Een verhaal over liefde, dood, ouder worden en alles er tussenin. Elke keer zal een andere artiest het nummer vertolken, dus ik kijk er enorm naar uit.
De nieuwe rubriek wordt vanavond gelanceerd met Alain Clark. Kijk je ook? Ik zal deze keer ook zelf eventjes in beeld komen. 19.00 uur. NPO1”.

Klik hier voor de website van Aimée.

I, Daniel Blake

Een aanrader is de film ’I, Daniel Blake’ van de geëngageerde regisseur Ken Loach. Het is een realistische speelfilm over een 59-jarige timmerman die gemangeld wordt door de bureaucratie als hij na een hartaanval niet kan werken. en een uitkering moet aanvragen. Schrijnend is het verhaal van deze Daniel Blake, die van computers geen verstand heeft omdat hij in zijn werk als bouwvakker aan een potlood en zijn gereedschap genoeg had. Het verhaal speelt zich af in Newcastle en laat zien hoe een weduwnaar zo verzuipt in de haast Kafkaëske bureaucratie dat hij kopje onder gaat. Regisseur Ken Loach - die de emotie niet eens sterk hoeft te sturen om zijn punt te maken - kraakt de doorgeslagen verdigitalisering van de huidige samenleving, want niemand hoeft de illusie te hebben dat hij een louter Engelse misstand aan de kaak stelt. Dave Johns vertolkt de prachtige hoofdrol in ’I, Daniel Blake’. Ook de andere rollen zijn dik in orde. Uit het leven gegrepen.
Bij het zien van deze film moest ik aan een uitspraak van Louis Paul Boon denken: ’Schop de mensen tot ze een geweten hebben’.


Dood Stan Storimans, 10 jaar later

Er is opnieuw een documentaire gemaakt over de dood van Storimans: ’De zinloze moord op Stan Storimans’, gemaakt door Vincent Verweij. Negen jaar geleden al toonde Jeroen Akkermans, die samen met Stan Storimans in Gori, Georgië, was toen daar een Russisch clusterbom ontplofte en dood en verderf zaaide, in zijn documentaire aan wie de schuld draagt van deze gruwelijke daad. Akkermans strijdt nog altijd voor gerechtigheid voor zijn collega en anderen. Vooralsnog zonder resultaat.

Tal van journalisten, onder wie Akkermans, blikken dezer dagen terug op de dood van de fanatieke Goirlese nieuwscameraman. Zo ook Pieter Klein, adjunct-hoofdredacteur van RTL Nieuws. Hij schreef een uitgebreide bijdrage voor de website van RTL. Daarin meldt hij ook nog het boek ’Oog op de wereld’, omdat dat inzicht geeft hoe Stan Storimans in zijn vak en de wereld stond. Al die terugblikken zijn aangrijpend. Maar ze geven ook een groot gevoel van machteloosheid. De dood van Storimans blijft een van de zwarte bladzijden in de Nederlandse persgeschiedenis. Maar bovenal: een drama voor zijn gezin en familie. Zij getuigen daarvan in de documentaire van Verweij.

Ik geloof niet dat ’Stan Storimans. Oog op de wereld nog’ in de boekhandel ligt. Maar via internet is ongetwijfeld aan een exemplaar te komen. Ook is het te vinden in tal van bibliotheken. Het boek bestaat uit verhalen van Stan zelf - die ik optekende aan zijn keukentafel - en van zijn collega’s. Want het werk aan het boek, een initiatief van Stan, was nog gaande in augustus 2008. Op verzoek van zijn familie is het - in een aangepaste opzet - toch afgemaakt.